Niezmiernie istotną kwestią w pracy socjalnej jest asertywność. Jest to umiejętność, dzięki której ludzie potrafią bezpośrednio, w uczciwiwy spobób i stanowczo wyrażać wobec innej osoby odczucia, postawy, opinie i pragnienia. Przeciwieństwem asertywności jest uległość. Zarówno w życiu codziennym, jak i w pracy socjalnej asertywność pełni swoje funkcje. Podtrzymuje ona proces porozumiewania się oraz jest pomocna w budowaniu wzajemnego szacunkuw kontaktach międzyludzkich. Asertywne zachowanie się pracownika socjalnego w stosunku do klienta buduje wzajemne poszanowanie oraz samopoważanie partnerów. Obniżenie samopoważania powoduje szerek reakcji obronnych (obniżenie kreatywności, obniżenie zaangażowania, obniżenie poziomu gotowości do podjęcia ryzyka). Praca socjalna ma służyć budowaniu szacunku wobec samego siebie. Uświadamia również, że każdy ma prawo domagać się przestrzegania praw osobistych. Każdy ma prawo: mieć swoje zdanie i je wyrażać, popełniać błędy, zmianiać zdanie, odnosić sukcesy, korzystać ze swoich praw, podejmować dezycje i przyjmować ich skutki, nie wiedzieć, nie znać, nie rozumieć.