W pracy socjalnej diagnozowanie indywidualnego przypadku jest procesem skomplikowanym i obejmuje poszczególne fazy działania. W celu diagnozy osoby potrzebującej, pracownik socjalny w pierwszej kolejnośći przechodzi do etapu rozpoznania interwencji. Faza wstępna pomocna jest w rozpoznaniu sytuacji klienta oraz stwierdzeniu, czy poprosił o pomoc właściwą placówkę. Na tym etapie, najważniejym zadaniem pracy socjalnej jest odpowiedni i właściwy dobór określonego rodzaju pomocy, odpowiadającego problemom osoby potrzebującej. Po odpowiednim wyborze właściwego rodzaju pomocy następuje faza druga diagnozowania indywidualnego. Pracownik socjalny we współpracy z klientem gromadzi niezbędne informacje na temat bieżącej sytuacji potrzebującego, ustalają cel usługi oraz plan działania prowadzący do jego realizacji. W pracy socjalnej istotną rolę odgrywa monitorowanie zastosowanej strategii działania oraz jej modyfikacja, gdy zaistnieje taka potrzeba. W końcowej fazie diagnozy indywidualnego przypadku, pracownik socjalny wraz z klientem oceniają rezultaty swojej pracy. Zadania pracy socjalnej opierają się również na zaplanowaniu późniejszego, samodzielnego życia podopiecznego.