Praca socjalna oraz stosowane w niej formy i rodzaje pomocy zależą w głównej mierze od rodzaju i struktury grupy odbiorców, środowiska w jakim żyją oraz od rodzaju ich potrzeb. Obawy, doświadczenia, nielegalny pobyt na terenie danego kraju, mogą być powodem zachamowania lub niechęci korzystania z oferowanej pomocy instutycjonalnej. Praca socjalna wychodzi naprzeciw tym obawom. Dostosowała formy streetworkingu do wymagań grupy docelowej, do panujących w niej związkow, stopnia integracji bądź wykluczenia poza społeczność. Praca socjalna wyróżnia następujące formy streetworkingu: streetwork nastawiony na jednostkę, streetwork nastawiony na grupę, streetwork oparty na ofertach pomocy oraz streetwork ukierunkowany na multiplikatorów. W streetworku nastawionym na jednostkę najważniejszy jest kontakt i osobista więź pomiędzy podopiecznym a streetworkerem. Streetwork nastawiony na grupę służy integracji grupy, wytworzeniu się więzi między jej członkami. Streetwork oparty na ofertach pomocy przybiera formę zorganizowanych akcji, natomiast ukierunkowany na multiplikatorów – tworzy i wspiera inicjatywy o charakterze samopomocy.