W pracy socjalnej można wyodrębnić trzy modele pracy grupowej. Model celów społecznościowych realizowany jest przede wszystkim przez grupy, które służą pewnym celom społecznym. Model ten charakteryzuje się podejmowaniem działań zapewniającym grupie zysk społeczny an poziomie lokalnej społeczności. Praca socjalna oparta na tym modelu stawia sobie za cel zorganizowanie grup o charakterze działalności profilaktycznej oraz kompensacyjnej w stosunku do społęczności żyjącej w zagrożonych patologią społeczną środowiskach. Kolejnym modelem jest model celów naprawczy. Jest to model terapeutyczny. Członkowie tej grupy mają określone problemy indywidualne, grupowe lub społeczne, przejawiająsiępewnymy dewiacjami lub patologią. Zastosowanie tego modelu pełni rolę pewnego czynnika zmian w grupie. W pracy socjalnej wyodrębnić możemy jeszcze jeden, ostatni model pracy grupowej – model celów opartych na wzajemności. Podstawowym założeniem tego modelu jest to, iż każda jednostka można i należy zbadać, zrozumieć oraz resocjalizować jedynie w aspekcie poszczególnych systemów i podsystemów społecznych, których jest ona uczestnikiem. Punktem wyjścia w tym przypadku są wzajemne zależności pomiędzy jednostką a społeczeństwem.