Praca socjalna jest ściśle związana z obszarami wielu dziedzin wiedzy i praktyki zawodowej, ponieważ przedmiotem zarówno pracy socjalnej jak i różnych dyscyplin jest człowiek, jego interakcje z otoczeniem i jego konkretne zachowania. Przed pracą socjalną stoi szeroki zakres zadań. Przyjmować może ona zróżnicowane formy – od pomocy doraźnej, aż po długofalowe działania skupiające się na wspieraniu rozwoju pojedynczych jednostek, grup i całych społeczności. Odnowienie utraconej i osłabionej zdolności, zapewnienie zasobów indywidualnych i zbiorowych, zapobieganie społecznej dysfunkcji – to grupy działań, których podejmuje się praca socjalna. Wszelkie te działania wymagają metodycznego sposobu postępowania. W oparciu o te specjalne wypracowane metody pracownicy socjalni wchodzą w bezpośrednią relację z osobami potrzebującymi pomocy. W pracy socjalnej owa pomoc skupia się między innymi na służeniu poradnictwem, psychoterapią jednostkom, rodzinom i grupom, poprawie usług socjalnych i medycznych. Wymaga to od pracowników socjalnych konkretnej wiedzy na temat ludzkiego rozwoju i zachowania, o instytucjach społecznych, ekonomicznych i kulturalnych oraz o współzależnościach występujących pomiędzy nimi.