Praca socjalna jest działalnością o charakterze pomocowym. Jej zadaniem jest usprawnienie i organizacja wspólnego działania dla dobra ludzi. Za cel stawia sobie niesienie pomocy ludziom, którzy aktualnie znaleźli się w trudnej sytuacji meterialnej, psychicznej, emocjonalnej lub duchowej. U podstaw pracy socjalnej leży troska o politykę, edukację rodzinną i prorodzinną oraz podejmowanie działań zmierzających do niesienia realnej pomocy społecznej, nieprowadzącej do tzw. Dylematu Samarytanina. Działalność pomocowa ma wzmocnić starania się ludzi o polepszenie swojej sytuacji życiowej. Niedopuszczalne jest, aby pomoc ze środków publicznych czy jakakolwiek inna pomoc ograniczała jednostce możliwość uzyskania, zachowania lub odzyskania samodzielności. Praca socjalna jako działalność pomocowa ma w sposób doraźny pomóc jednostkom, rodzinom czy grupom społecznym w sytuacji kryzysowej oraz niedopuścić do tego, aby nadmierne dopłaty i ulgi pogłębiały nieróność społeczną oraz hamowały wzrost gospodarczy. Właściwe rozumienie sensu zasady pomocniczośći w odniesieniu do jednostki i rodzin stanowi bardzo istotny składnik pomocy społecznej.