Praca socjalna definiowana przez Helenę Radlińską określona jest mianem wydobywania i pomnażania sił ludzkich, na ich usprawnieniu i organizacji wspólnego działania dla dobra ludzi. Praca socjalna jako działalność zawodowa ma na celu nie tylko wzajemne przystosowanie osób, rodzin czy środowiska społecznego, w którym żyją, ale również celem pracy socjalnej jest rozwijanie w człowieku poczucia własnej godności osobistej. Pracownik socjalny to osoba uprawniona do wykonywania profesjonalnej pracy socjalnej, która winna spełniać wymagane kryteria w myśl ustawy o pomocy społecznej. Pracownicy socjalni angażują się w pomoc nie tylko jednostkom indywidualnym, ale również rodzinom, organizacjom, a nawet całym społecznościom. Zawód, jakim jest praca socjalna kieruje się zasadą szerzenia sprawiedliwości społecznej, prowadzącej do podniesienia jakości życia. Wśród form pracy socjalnej wymienić można: ratownictwo, opiekę oraz pomoc, dlatego też jest ona działalnością o charakterze pomocowym – za cel stawia sobie niesienie pomocy ludziom w różnych sytuacjach (nie tylko z trudnościami materialnymi, ale również psychicznymi, emocjonalnymi, a nawet duchowymi).