Praca socjalna zaczęła się od opieki i wzajemnej pomocy w ramach rodziny wielopokoleniowej. W ciągu ostatnich stuleci zauważyć było można ewolucję tej formy działalności. Ewolucja doprowadziła do ukształtowania się pracownika socjalnego, jako profesjonalisty do pomagania. Praca socjalna to odrębna dziedzina naukowa. Zajmuje się zrozumieniem problemów socjalnych oraz przeciwdziałaniu im. Postrzegana jest również jako działalność prospołeczna działająca w trosce o dobro innych ludzi czy instytucji. Jest to również działalność o charakterze pomocy w rozwoju jednostce, grupie społecznej, gdyż zadbanie o prawidłowy ich rozwój jest sposobem zapobiegania powstawaniu problemów socjalnych. Praca socjalna wymaga umiejętności reagowania na sytuacje trudne do przewidzenia, nie ujęte w metodologii i podręcznikach. Takie zdarzenia stawiają przed pracownikiem socjalnym zadanie szybkiego reagowania i sprawnego podejmowania decyzji. W związku z powyższym praca socjalna jest też pracą twórczą. Za najważniejszy cel pracy socjalnej uważa się wspomaganie jednostek i rodzin w odzyskaniu lub utrzymaniu i wzmocnieniu pełnych możliwości życiowych.