Praca socjalna często postrzegana jest jako świadczenie, czy to w postaci zasiłku okresowego, pomocy rzeczowej czy pomocy w załatwieniu spraw formalnych. Wśród świadczeń pomocy społecznej wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje świadczeń: świadczenia pieniężne i niepieniężne. Pracę socjalną uznaje się ją za najbardziej skuteczną metodą, o najszerszym spectrum działania, wprowadzającą najtrwalsze zmiany. Nieprzystosowanie infrastruktury techicznej, edukacyjnej, kulturalnej czy usługowej do potrzeb poszczególnych grup osób (niepełnosprawnych, w starszym wieku) stanowią istotną kwestię społeczną. Pracownik socjalny szuka przyczyn określonych problemów i stara się szukać rozwiązań systemowych. Pomaga określić przyczyny problemu, wzmacnia jednostkę, grupę lub środowisko i dąży do tego, aby wprowadzić w nim trwałe zmiany. Praca socjalna jest procesem długotrwalym, dlatego też powinna skupiać w sobie wszystkie dotychczasowe doświadczenia pracowników socjalnych. Jest ona również najtrudniejszą formą świadczenia pomocy społecznej. W sektorze samorządowym praca socjalna skupiona jest głównie na ośrodkach pomocy społecznej.