Praca socjalna współpracuje z wieloma instytucjami związanymi z opieką zdrowotną i społeczną, ze strefą edukacji i policją. Pracownicy socjalni nie ponoszą całkowitej odpowiedzialności za ochronę dziecka. Wiele decyzji dotyczących ochrony dziecka, pracownik socjalny podejmuje w porozumieniu z przedstawicielami róznych profesji. Niektóre z tych decyzji podejmowane są podczas rozpraw sądowych (np. odebranie praw rodzicielskich). W sytuacji przemocy rozpatrujemy dwie koncepcje pracy socjalnej: pogląd protekcjonistyczny (zakłada organiczone ingerowanie w sferę życia rodziny) oraz koncepcja liberalistyczna (dzieco winno mieć te same prawa co dorosły). Przemocą w stosunku do dziecka można okreslić zarówno krzywdę wyrządzoną dziecku przez rodzica/opiekuna świadomie lub na skutek zaniedbania. Praca socjalna z rodziną w sytuacjach przemocy wobec dziecka, rozpatruje ponadto: przemoc fizyczną (rezultatem są obrażenia fizyczne), emocjonalno-psychiczną (niezaspokojenie potrzeb emocjonalnych dziecka), zaniedbanie emocjonalne (dystans uczuciowy wobec dziecka), przemoc seksualną (nadużycie przewagi emocjonalnej lub fizycznej wobec dziecka w celach seksualnych).