Praca socjalna i psychologia mają wiele wspólnych cech. Zarówno praca socjalna jak i psychologia zajmują się zachowaniem ludzi, skupiając się w szczególnośći nad ich wzorami interakcji. Obie profesje interesują się także procesami myślowymi i emocjonalnymi ludzi. Pracownik socjalny kładzie większy nacich na funkcjonowanie społeczne, zaś psycholog na zachowania indywidualne. Pomiędzy tymi dwoma dziedzinami zauważyć można również kilka różnic. Psychologia jako nauka empiryczna stara się zrozumieć charakter i zachowanie człowieka poprzez obserwację jego indywidualnych cech. Bada czynniki biologiczne i społeczne odnoszące się do zachowania konkretnej jednostki. Wykonuje testy i pomiary. Często psycholog staje się jednocześnie psychoterapeutą. Funkcjonowanie społeczne i stosunki społeczne – to priorytety, na które pracownik socjalny zwraca szczególną uwagę w pierwszej kolejności. Dzięki temu, praca socjalna jest w stanie rozwikłać problemy osobiste i społeczne osób potrzebujących tego typu działania. Usprawnia to rónież społeczne funkcjonowanie jednostek (indywidualnie i w grupie), poprzez działania skierowane na ich stosunki społeczne, relcje międzyludzkie.