Praca socjalna ma to do siebie, że łączy w sobie wiele zasad, które są współbieżne względem siebie. Zasada uznaniowości łączy się z indywidualizacją świadczeń. Dzięki temu, organ w podejmowaniu decyzji o przyznaniu pomocy ma większą swobodę w tym zakresie. Zakres uznaniowości ulegał ograniczeniom poprzez przyznanie niektórym świadczeniom charakteru roszczeniowego. Praca socjalna kierują się zasadą uznaniowości stawia sobie za cel przezwyciężenie trudnej sytuacji społecznej i aktywizację społeczeńśtwa w celu pokonywania trudności życiowych samodzielnie. Organ administracyjny może wydać decyzje uznaniowe. Wymagają one dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego oraz przedstawienia ich oceny w uzasadnieniu decyzji. Obecnie zasada uznaniowości i roszczeniowości w pracy socjalnej przeplata się wzajemnie. Obie te zasady znajdują swoje uzasadnienie w regulacjach prawnych. Roszczeniowość nie jest dominującą cechą pracy społecznej. Praca socjalna ma objąć pomocą wszystkich tych, którzy spełniają warunki do jej otrzymania. Nie może jednak doprowadzić do tego, że beneficjenci samodzielnie nie będą starali się przezwyciężać własnych trudności życiowych.